Kodeks cukrzycowy autorstwa Jasona Fung

Family Health Healthcare Practitioners Jason Fung Lifestyle Medicine The Diabetes Code

Zapobieganie i cofanie cukrzycy typu 2 w sposób naturalny

The Diabetes Code by Jason Fung

Kup książkę – Kod cukrzycowy autorstwa Jasona Funga

Jaki jest temat książki The Diabetes Code?

Kodeks cukrzycowy (2018) zajmuje się jednym z najpoważniejszych kryzysów zdrowia publicznego, w obliczu których stoi świat zachodni: rozwojem cukrzycy typu 2, choroby, która jest silnie związana ze złym odżywianiem i otyłością. Jednak, jak pokazuje Jason Fung, sytuacja może się odwrócić. Najważniejszą rzeczą jest dowiedzieć się, co działa, a co nie działa dla Ciebie. Fung przedstawia przekonujący argument za podejściem żywieniowym do zapobiegania i leczenia cukrzycy typu 2, opierając się na jego fachowej wiedzy, jak również na najnowszych dowodach naukowych. Według Fung możesz zacząć stosować tę strategię już teraz.

Kto czyta książkę The Diabetes Code?

  • Pacjenci z cukrzycą typu 2
  • Każdy, kto próbuje schudnąć
  • Terapeuci żywieniowi i specjaliści medyczni

Kim dokładnie jest Jason Fung?

Specjalista medyczny dr Jason Fung jest w praktyce od ponad dekady. Do jego specjalności należą cukrzyca typu 2, odżywianie i otyłość. Jest znanym zwolennikiem stosowania postu w leczeniu schorzenia. Między innymi The Atlantic i Daily Mail opublikowały szereg artykułów Funga na tematy związane ze zdrowiem. Jego popularna książka The Obesity Code jest bestsellerem i jest częstym gościem Fox News (2016).

Co dokładnie w tym jest dla mnie? Strategia krok po kroku w walce z cukrzycą typu 2.

 Cukrzyca typu 2 to współczesna pandemia, która dotyka miliony ludzi. Prawie 400 milionów osób cierpi na tę chorobę na całym świecie, z czego 28 milionów w samych Stanach Zjednoczonych – a liczba ta rośnie. Jakie jest źródło problemu? Dieta bogata w węglowodany i cukier w połączeniu z siedzącym trybem życia stworzyły sytuację, w której nasz organizm nie jest w stanie nadążyć. To z kolei prowadzi do insulinooporności i wielu innych poważnych problemów zdrowotnych. Niestety, zwykła terapia cukrzycy typu 1 nie działa w przypadku cukrzycy typu 2 z jakiegokolwiek powodu. W rzeczywistości istnieje wiele danych sugerujących, że przyjmowanie zastrzyków z insuliny zwiększa ryzyko wystąpienia chorób sercowo-naczyniowych, takich jak udary i zawały serca, jeśli masz cukrzycę typu 2.

Jest jednak rozwiązanie. Jak pokazuje Jason Fung w swojej książce The Diabetes Code, modyfikacje diety i okresowy post mogą pomóc pacjentom z cukrzycą typu 2 powrócić na drogę do zdrowia, jednocześnie unikając kosztownych i inwazyjnych zabiegów chirurgicznych. Korzystając z informacji zawartych w poniższych notatkach, dowiesz się, dlaczego leki mogą nie być najlepszym rozwiązaniem na cukrzycę typu 2, o niebezpieczeństwach operacji redukcji masy ciała oraz o tym, jak zapobiegać i leczyć cukrzycę typu 2 poprzez modyfikację diety.< /p>

Cukrzyca wiąże się z podwyższonym poziomem cukru we krwi, chociaż przyczyny różnych rodzajów choroby są różne.

 Nastąpił wzrost liczby osób, u których zdiagnozowano cukrzycę, zwłaszcza cukrzycę typu 2. Liczby są alarmujące: jeden szpital w Nowym Jorku niedawno ujawnił, że w 2000 r. leczył dziesięć razy więcej pacjentów z cukrzycą niż w 1990 r., przy czym cukrzyca typu 2 stanowiła większość nowych przypadków. Cukrzyca to choroba metaboliczna charakteryzująca się podwyższonym poziomem cukru we krwi. Istnieją cztery główne rodzaje cukrzycy. Typy 1 i 2, a także cukrzyca ciążowa, która jest spowodowana podwyższonym poziomem cukru we krwi podczas ciąży, są przykładami cukrzycy. Inne postacie choroby są powiązane między innymi z problemami dziedzicznymi, a także nieprawidłowym funkcjonowaniem trzustki.

Pragnienie i potrzeba regularnego oddawania moczu należą do objawów Oba te objawy wskazują, że nerki pacjenta nie przetwarzają właściwie cukru we krwi lub, by użyć oficjalnego terminu glukoza, w jego ciele . Organizm reaguje, próbując usunąć nadmiar glukozy z krwiobiegu poprzez częste oddawanie moczu. Oto niektóre z kluczowych różnic między cukrzycą typu 1 i typu 2. Ten pierwszy jest stanem spowodowanym reakcją autoimmunologiczną. Wskazuje to, że układ odpornościowy organizmu atakuje komórki wytwarzające insulinę. Insulina jest hormonem odpowiedzialnym za kontrolowanie poziomu cukru we krwi w organizmie. Kiedy organizm nie jest w stanie wytworzyć wystarczającej ilości insuliny, poziom cukru we krwi dramatycznie wzrasta. Z tego powodu pacjenci z cukrzycą typu 1 potrzebują zastrzyków z insuliny, aby żyć zdrowo.

Z drugiej strony cukrzyca typu 2 jest inna. Najczęściej jest to konsekwencja złej, bogatej w cukier diety. W celu kontrolowania całego spożytego cukru organizm reaguje wytwarzając ogromne ilości insuliny. Insulinooporność rozwija się w komórkach organizmu z biegiem czasu. Oznacza to, że nie reagują już na insulinę, ponieważ organizm wyprodukował jej nadmierną ilość. W rezultacie, według badań, zastrzyki z insuliny nie są zbyt skuteczne w leczeniu cukrzycy typu 2. W końcu problemem nie jest niedobór insuliny – jak to ma miejsce w przypadku cukrzycy typu 1 – ale raczej nadmiar insuliny.

Cukrzycy typu 2, podobnie jak otyłości, nie można wyleczyć jedynie poprzez zmniejszenie spożycia kalorii do zdrowego poziomu.

 Sposób, w jaki wyjaśniamy świat, zawsze ewoluuje. Nieustannie poszukujemy nowych terminów, aby scharakteryzować nowe wydarzenia. Rozważmy na przykład słowo „bromance”, które jest terminem często używanym do określenia intymnych, nieseksualnych interakcji między dwoma facetami. Czy kiedykolwiek słyszałeś o określeniu „cukrzyca”? Po raz kolejny jest to stosunkowo nowa moneta, która służy jako skuteczny środek zwrócenia uwagi na nowy trend w społeczeństwie zachodnim: pandemię osób cierpiących zarówno na otyłość, jak i cukrzycę typu 2. Kilkadziesiąt lat temu Walter Willett, specjalista ds. żywienia z Uniwersytetu Harvarda, przekonująco zademonstrował ścisły związek między otyłością a cukrzycą typu 2 u ludzi.

Zgodnie z jego ustaleniami, wzrost masy ciała po okresie dojrzewania jest najważniejszym czynnikiem zwiększającym ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2 po okresie dojrzewania. Na przykład przyrost od 44 do 77 funtów zwiększa ryzyko zachorowania o niewiarygodne 11 300 procent! W 1995 r. Willett i jego koledzy przeprowadzili dalsze dochodzenie w sprawie swoich ustaleń. Okazało się, że nawet niewielki przyrost masy ciała znacznie zwiększa prawdopodobieństwo zachorowania na cukrzycę typu 2. Cukrzyca typu 2 jest o 90 procent bardziej prawdopodobna u osób, które przybierają od 10 do 20 funtów powyżej swojej idealnej wagi. Niestety, minęło dużo czasu, zanim te odkrycia zostały ogólnie uznane przez szerszą społeczność medyczną za uzasadnione. Jednak nie ma już miejsca na dyskusję o tym, że cukrzyca typu 2 jest ściśle powiązana ze wzrostem masy ciała i otyłością.

Należy zauważyć, że spożywanie mniejszej ilości kalorii nie wyleczyłoby ani otyłości, ani cukrzycy typu 2, jak wspomniano wcześniej. Aby nasze ciała spalały mniej kalorii, muszą zmniejszyć tempo metabolizmu – ilość energii potrzebną do utrzymania bicia serca i pracy mózgu. Nagłe zmniejszenie dziennego spożycia kalorii, mimo że była to odpowiedź po raz pierwszy zalecana przez lekarzy i dietetyków, po prostu nie działa. W końcu nasze hormony są odpowiedzialne za postrzeganie głodu i przyjmowanie kalorii. Nasz poziom insuliny, aby być bardziej precyzyjnym, jest winowajcą. Oznacza to, że kluczem do utraty wagi jest maksymalne obniżenie poziomu insuliny.Ograniczenie całkowitego spożycia żywności nie pomoże w osiągnięciu tego celu To, co tak naprawdę musimy zrobić, to trzymać się z dala od niektórych rodzajów kuchni.

Insulinooporność jest wytwarzana przez złogi tłuszczu w wątrobie i może objawiać się w krótkim czasie.

 Większość osób zdaje sobie sprawę, że nadmierne spożycie alkoholu jest szkodliwe dla wątroby. Jednak jeśli chodzi o uszkodzenie wątroby, alkohol nie jest jedynym czynnikiem, który należy wziąć pod uwagę. Zacznijmy od glikogenu, który jest substancją chemiczną potrzebną naszemu organizmowi do przechowywania węglowodanów, aby prawidłowo funkcjonować. Spożywany w nadmiarze powoduje złogi tłuszczu w wątrobie, co ostatecznie prowadzi do insulinooporności. Jeśli chodzi o cukrzycę typu 2, pierwszym krokiem na drodze jest insulinooporność. Przyczyną tego stanu jest ekstremalne spożycie węglowodanów i białka. Zamiast być magazynowana w organizmie, jak inne lipidy w diecie, glukoza z białek i węglowodanów jest dostarczana bezpośrednio do wątroby w celu wykorzystania jej jako energii. Gdy dotrze do wątroby, zamienia się w glikogen, który może być wykorzystany do utrzymania poziomu cukru we krwi, gdy poziom glukozy w organizmie spada.

Z drugiej strony ciało zaczyna przekształcać dodatkowe glikogeny w tłuszcz, który jest następnie eksportowany do innych obszarów ciała po wyczerpaniu rezerwy. Trudności zaczynają się, gdy nasza wątroba nie jest w stanie nadążyć za spożyciem białka i węglowodanów. Kiedy to nastąpi, tłuszcz nie jest już eksportowany, lecz jest zatrzymywany w wątrobie do przechowywania. Co więcej, gdy wątroba staje się grubsza, staje się mniej zdolna do wchłaniania dodatkowej glukozy. Jest uwalniany, gdy poziom cukru we krwi wzrasta, co jest dobrą rzeczą. To z kolei stymuluje wątrobę do wchłaniania większej ilości glukozy do swoich komórek. Kiedy wątroba zaczyna zmagać się z przetwarzaniem glukozy, produkuje się jeszcze więcej insuliny, aby poprawić sytuację. W rezultacie powstaje błędne koło. Im większa ilość insuliny obecna w naszym ciele, tym słabiej wątroba reaguje na ten hormon. To właśnie mają na myśli lekarze, gdy mówią o insulinooporności.

Rozwój stłuszczonej, odpornej na insulinę wątroby nie jest trudny do osiągnięcia. W 2008 roku neurolog Suzanne De La Monte przeprowadziła badanie, które wykazało, że ludzie mogą nabyć insulinooporność w ciągu zaledwie trzech tygodni, spożywając codziennie 1000 kalorii lub więcej słodkich przekąsek. W ciągu trzech niezdrowych tygodni masa ciała uczestnika wzrosła o dwa procent, ale ilość tłuszczu zgromadzonego w wątrobie wzrosła o oszałamiające 27 procent! Możliwe jest odwrócenie skutków stłuszczenia wątroby poprzez powrót do regularnej diety, która zawiera mniej węglowodanów i mniej fruktozy.

Zwiększone spożycie fruktozy jest czynnikiem przyczyniającym się do występowania stłuszczeniowej choroby wątroby.

 W 2009 r. endokrynolog Robert Lustig opublikował na YouTube film, który szybko stał się popularny, dzięki czemu zyskał tytuł „Dr. YouTube”. Wiele osób od dawna wierzyło, że cukier jest szkodliwy dla organizmu, i w tym zweryfikował ich podejrzenia. W szczególności jeden rodzaj cukru jest szczególnie szkodliwy dla zdrowia człowieka. Cukier występuje w postaci fruktozy i jest istotnym czynnikiem rozwoju cukrzycy typu 2. Podobnie jak glukoza, fruktoza jest szkodliwa dla zdrowia i zapewnia niewielkie korzyści odżywcze, szczególnie w postaci przetworzonej. Ma jednak dodatkowe żądło w ogon: wątroba nie jest w stanie go rozłożyć. Ze względu na fakt, że około 80 procent glukozy jest przetwarzane poza wątrobą, narząd jest odpowiedzialny za radzenie sobie tylko z około jedną piątą całej spożytej glukozy. Z drugiej strony fruktoza jest wchłaniana bezpośrednio do wątroby, gdzie może powodować stłuszczenie wątroby, a na dłuższą metę cukrzycę.

Wynika to z faktu, że wątroba nie jest w stanie strawić dużych ilości fruktozy, oprócz ogromnych ilości glukozy, którą już otrzymuje z białek i węglowodanów. Mamy jednak straszną wiadomość: fruktoza odgrywa obecnie rolę większą rolę w naszej diecie niż kiedykolwiek wcześniej! I na tym polega problem: fruktoza nie jest samoistnie szkodliwa dla ludzi; to raczej nadmierne spożycie fruktozy jest szkodliwe dla naszego zdrowia. W XIX wieku przeciętny człowiek spożywał około 15-20 gramów fruktozy dziennie, głównie w postaci świeżych owoców, które zawierały śladowe ilości słodzika. Z drugiej strony nawyki żywieniowe ludzi zaczęły się zmieniać po II wojnie światowej. Do tego wzrostu przyczynił się wzrost produkcji trzciny cukrowej i buraków cukrowych. W latach 70. średnie dzienne spożycie fruktozy na osobę wzrosło do 37 gramów na osobę.

Z drugiej strony wprowadzenie syropu kukurydzianego bogatego we fruktozę okazało się najbardziej szkodliwym rozwiązaniem. Był tanim źródłem cukru i niedługo potem został wykorzystany w różnych przemysłowo przetworzonych towarach. Pod koniec wieku można go było znaleźć we wszystkim, od sosów po mrożone dania obiadowe, pieczywo i desery. Do 2000 roku spożycie fruktozy na mieszkańca w Stanach Zjednoczonych wzrosło do 78 gramów dziennie. Nie ma wątpliwości, że jest to czynnik przyczyniający się do problemu. Korzystając z danych z własnych badań autora, odkryto, że w krajach, w których popularny jest syrop kukurydziany, zachorowalność na cukrzycę jest o 20 procent wyższa niż w krajach, w których spożycie fruktozy jest niższe.

Zastrzyki z insuliny nie są rozwiązaniem na cukrzycę typu 2, ponieważ organizm nie toleruje wysokiego poziomu insuliny.

 Nie ma wątpliwości, że zdolność do wytwarzania insuliny w laboratoriach i leczenia cukrzycy typu 1 była znaczącym postępem medycznym. Z drugiej strony zastrzyki z insuliny nie są panaceum w walce z cukrzycą typu 2. Cukrzyca typu 2 i otyłość to coś więcej niż tylko problemy zdrowotne i sprawnościowe. Nieleczone mogą rozwinąć się w chorobę sercowo-naczyniową, co może skutkować niewydolnością serca. W tej sytuacji przyjmowanie zastrzyków z insuliny nie jest zbyt pomocne. Chociaż mogą pomóc pacjentom z cukrzycą typu 2 w regulowaniu poziomu cukru we krwi w krótkim okresie, długotrwałe stosowanie może być szkodliwe dla ich ogólnego stanu zdrowia i samopoczucia. W rzadkich przypadkach mogą nawet doprowadzić do śmierci osoby w młodym wieku. W 1949 roku G.L. Duff i GC. MacMillan wykazał, że tak właśnie było. Ich eksperymenty na zwierzętach wykazały, że podwyższony poziom insuliny może powodować miażdżycę tętnic, która jest stwardnieniem tętnic, które jest związane z atakami serca i udarami mózgu u ludzi.

Współczesne badania wykazały również, że zastrzyki z insuliny są nieskuteczne w leczeniu cukrzycy typu 2, jak wcześniej sądzono. Wielokrotnie pokazali, że obniżenie poziomu cukru we krwi naprawdę zwiększa ryzyko rozwoju chorób serca. Rozważmy duże badanie ACCORD przeprowadzone przez National Institutes of Health w Stanach Zjednoczonych w 1999 roku, w którym naukowcy zbadali, czy insulinoterapia może zmniejszyć śmiertelność sercowo-naczyniową wśród pacjentów z powikłaniami cukrzycy typu 2. Jedna grupa pacjentów otrzymywała regularne dawki insuliny oraz leki kardiologiczne. Druga grupa nie. Druga grupa otrzymywała większe dawki insuliny, a także leków kardiologicznych niż pierwsza. Celem było jak najszybsze obniżenie poziomu cukru we krwi drugiej grupy.

Badania zakończyły się całkowitą i całkowitą porażką. Według wyników badań pacjenci, którzy otrzymywali większe ilości insuliny i leków, umierali o 22% szybciej niż ci, którzy otrzymywali regularne dawki. Koniec końców całe badania musiały zostać skasowane. W 2010 roku kanadyjski naukowiec J.M. Gamble przeprowadził kolejne badania na ten temat.Odkrył, że osoby z cukrzycą typu 2, które przeszły insulinoterapię, były o 279 procent bardziej narażone na chorobę wieńcową niż w populacji ogólnej

Nawet jeśli operacja bariatryczna może być bardzo skutecznym sposobem leczenia cukrzycy typu 2, nie jest to najbardziej optymalna opcja we wszystkich przypadkach.

 Otyłość to poważny problem zdrowia publicznego. Jeden z pacjentów autora, Adrian, waży 208 kg i został zwolniony z pracy ze względu na pogarszający się stan zdrowia. Wiele osób, które znajdują się w podobnej sytuacji, rozważa podjęcie dramatycznej opcji, takiej jak planowa operacja redukcji masy ciała. Nazywana jest chirurgią bariatryczną i polega na usunięciu znacznej części żołądka. Jest to bardzo skuteczne leczenie cukrzycy typu 2, aw większości przypadków stan po prostu znika po zabiegu. Jak to działa? Z drugiej strony zabieg znacznie zmniejsza ilość kalorii, które można spożyć. Daje to wątrobie możliwość wyczerpania zapasów glikogenu i spalenia złogów tłuszczowych, które spowodowały, że stała się ona odporna na insulinę.

Kiedy P.R. Schauer i jego koledzy przeprowadzili badanie w Cleveland Clinic w 2012 r., byli w stanie wykazać, jak skuteczna może być ta procedura. Według badania pacjenci z cukrzycą typu 2, którzy przeszli operację bariatryczną, mieli znacznie lepszy stan zdrowia niż ich odpowiednicy, którzy otrzymali insulinoterapię. Po trzech miesiącach można było całkowicie odstawić dotychczasowym pacjentom leki na cukrzycę – byli całkowicie wyleczeni! Dotyczy to 95 procent osób z cukrzycą typu 2, które poddają się zabiegowi. Dla ponad 70 procent wszystkich pacjentów chirurgia bariatryczna zapewnia dodatkowe korzyści, takie jak długotrwała redukcja masy ciała i obniżenie ciśnienia krwi. Więc to musi być panaceum, którego szukaliśmy, nie sądzisz?

Nie, wcale. Jednym z problemów jest to, że operacja ta jest bardzo kosztowna i niezwykle inwazyjna i może powodować wiele problemów w dalszej kolejności. Krwawienie wewnętrzne, infekcja i zmniejszona absorpcja składników odżywczych to tylko niektóre z powikłań. Jest jednak srebrna podszewka tej chmury. Dobrą wiadomością jest to, że korzystne korzyści z chirurgii bariatrycznej można osiągnąć za pomocą znacznie prostszej procedury niż wcześniej sądzono. Przyjrzymy się im bardziej szczegółowo w następnej sekcji.

Cukrzycy typu 2 można zapobiegać i cofać ją, eliminując z diety fruktozę i przetworzone węglowodany.

 Pod koniec 2015 r. szpital w Teksasie musiał poradzić sobie z pierwszym w historii pacjentem z cukrzycą typu 2, który miał trzy lata, co czyniło go najmłodszym w historii pacjentem z cukrzycą. Moim zdaniem jest to dość mocna wskazówka, że ​​choroba wymknęła się spod kontroli i że zrozumienie, jak zapobiegać i leczyć cukrzycę typu 2, jest dziś ważniejsze niż kiedykolwiek. Co więc możesz zrobić, aby go zatrzymać lub przynajmniej spowolnić? Istnieją dwie bardzo potężne techniki, których możesz teraz użyć. Pierwszym z nich jest trzymanie się z dala od fruktozy. Najbardziej oczywistym miejscem do rozpoczęcia jest całkowite usunięcie cukru z kuchni i stołu jadalnego. Dotyczy to między innymi sacharozy, która jest cukrem złożonym z jednej części glukozy i jednej części fruktozy, a także syropu kukurydzianego o wysokiej zawartości fruktozy.

Kiedy eliminujesz fruktozę z diety, musisz uważać na produkty, które ją zawierają, ponieważ często jest w nich ukryta. Przykładami tego są słodkie napoje, takie jak koktajle, koktajle i wody smakowe. Oczywistymi wyjątkami od tej reguły są słodycze, ciasta i ciastka. Należy jednak pamiętać, że chleb i makaron często zawierają dodatkowy cukier. Aby być po bezpiecznej stronie, przeczytaj spis zawartości i unikaj kupowania czegokolwiek, co zawiera cukier z półki sklepowej.Jeśli chodzi o sosy, przyprawy, a nawet mięsa, również należy zachować ostrożność. Cukier to prosta i skuteczna metoda na poprawę smaku każdego posiłku. Ponieważ kupcy i producenci są tego świadomi, włączają to do swoich towarów. Jedzenie poza domem, zwłaszcza jeśli robisz to regularnie, może być niebezpiecznym polem minowym. Nie powinieneś wstydzić się pytać swojego kelnera o poziom fruktozy w różnych posiłkach przed złożeniem zamówienia.

Drugim sposobem zapobiegania i leczenia cukrzycy typu 2 jest unikanie w jak największym stopniu spożywania przetworzonych węglowodanów. Rafinowane węglowodany należą do najgorszych grup żywności do spożycia, ponieważ odgrywają rolę w podnoszeniu poziomu insuliny do niebezpiecznie wysokiego poziomu. Unikaj więc wyrafinowanych produktów na bazie pszenicy, takich jak chleb, makaron, tortille kukurydziane, popcorn, frytki, frytki i biały ryż, a także białej mąki. To nie znaczy, że musisz całkowicie porzucić swoje stare ulubione. Nie wszystkie węglowodany są dla Ciebie złe — jeśli zastąpisz rafinowane węglowodany nierafinowane węglowodany, takie jak brązowy ryż i pełnoziarnisty makaron, nadal możesz cieszyć się wieloma ulubionymi posiłkami. Te alternatywy nie stymulują produkcji insuliny prawie tak bardzo, jak ich rafinowane odpowiedniki i mogą być włączone do zbilansowanej diety jako substytut rafinowanych węglowodanów.

Kiedy eliminujesz rafinowane węglowodany z diety, tworzysz lukę w swojej strategii żywieniowej. Wypełnij go pożywnymi tłustymi potrawami, takimi jak wysokiej jakości oleje, owoce morza, awokado i orzechy, abyś dłużej czuł się syty.

Przerywany post jest znacznie skuteczniejszym sposobem leczenia cukrzycy typu 2 niż regularne zarządzanie porcjami.

 Post od dawna jest uznawany za leczenie cukrzycy. Po raz pierwszy został zarekomendowany jako terapia cukrzycy w 1916 roku przez Elliotta Joslina, pioniera amerykańskiego eksperta ds. cukrzycy. Jednak od tego czasu wiele się zmieniło w całej medycynie. Obecnie coraz większy nacisk kładzie się na stosowanie leków w leczeniu cukrzycy. Jednak czas na ponowne odkrycie bardziej konwencjonalnych metod leczenia. Czym właściwie jest post i jak działa? Jedną z opcji jest przestrzeganie codziennego schematu kontroli porcji, chociaż prawdopodobnie nie jest to idealne rozwiązanie. Wyleczenie cukrzycy i doprowadzenie do redukcji masy ciała nie są prostymi celami do samodzielnego osiągnięcia. Rozważ wyniki brytyjskiego badania z 2015 r., w którym zbadano skuteczność standardowych porad żywieniowych, które koncentrowały się na zarządzaniu porcjami i wykazały, że ta strategia zawiodła w przypadku 99,5% wszystkich uczestników. Po prostu nie stracili znacznej wagi.

Powodem, dla którego to nie działa, jest to, że zmniejszenie dziennego spożycia kalorii ma tylko wpływ na spowolnienie tempa metabolizmu, jednocześnie zwiększając uczucie głodu. Jest to bardzo trudne do utrzymania, a większość dietetyków w końcu rezygnuje i wraca do poprzedniej wagi. Okresowy post jest o wiele skuteczniejszą strategią. W większości polega to na powstrzymywaniu się od wszystkich posiłków przez określony czas, który może wynosić od jednego dnia do jednego tygodnia. Następnie osoby mogą powrócić do swoich regularnych nawyków żywieniowych. W rezultacie jest to o wiele prostsze do wykonania niż codzienna kontrola porcji, ponieważ ilość pracy potrzebnej do przestrzegania tego rodzaju strategii jest skoncentrowana. A co najważniejsze, jest skuteczny! Zmniejszenie produkcji insuliny jest spowodowane postem, co oznacza, że ​​organizm pozostaje wrażliwy na insulinę, a nie staje się oporny na insulinę w wyniku działania hormonu.

Skuteczność tej techniki została dodatkowo wykazana w badaniu z 2011 roku przeprowadzonym przez N.M. Harvie w Wielkiej Brytanii. Harvie przeprowadził porównanie między dwiema grupami dietetyków. Pierwszy stosował dietę śródziemnomorską z ograniczeniem kalorii, podczas gdy drugi jadł normalnie przez pięć dni w tygodniu i pościł przez pozostałe dwa dni.W okresie sześciu miesięcy od rozpoczęcia badania obie grupy straciły na wadze, ale druga grupa miała znacznie niższy poziom insuliny niż pierwsza. W związku z tym wydaje się, że okresowy post może być najskuteczniejszym sposobem leczenia cukrzycy typu 2. Post jest korzystny, ponieważ obniża poziom insuliny i insulinooporność, które są czynnikami przyczyniającymi się do choroby.

Ostatni rozdział książki The Diabetes Code.

Najważniejsze przesłanie zawarte w tych notatkach brzmi: cukrzyca typu 1 i typu 2 to bardzo różne choroby o bardzo różnych wynikach. W porównaniu z cukrzycą typu 2, którą definiuje niski poziom insuliny, cukrzyca typu 1 charakteryzuje się niebezpiecznie wysokim poziomem insuliny, co z kolei skutkuje insulinoopornością i różnymi poważnymi problemami zdrowotnymi. Dobrą wiadomością jest to, że cukrzycę typu 2 można cofnąć, jeśli zostanie wykryta odpowiednio wcześnie. Dzięki połączeniu unikania węglowodanów i zmiany diety będziesz na dobrej drodze do wyzdrowienia z choroby. Rady, które można wprowadzić w życie Post jest korzystny, ale należy dobrać odpowiednią dietę do indywidualnych potrzeb. Chociaż wykazano, że post przerywany jest skuteczną metodą obniżania poziomu insuliny, to wymaga pewnego dostrojenia, aby uzyskać pożądane rezultaty. Jeśli jesteś nowy w tej koncepcji, najlepiej najpierw porozmawiać z lekarzem lub specjalistą ds. żywienia. Następnym krokiem jest odkrycie planu diety i ćwiczeń, które działają na Twój metabolizm. Ludzie mają różne preferencje, jeśli chodzi o post. Niektórzy wolą dłuższe posty rzadziej, podczas gdy inni wolą częstsze, ale krótsze posty. Eksperymentowanie to klucz do sukcesu. Eksperymentuj z postem przez trzy do czterech dni co dwa miesiące lub po prostu z opuszczeniem kolacji i poszczeniem przez osiemnaście godzin przed śniadaniem każdego dnia. Ponadto staraj się utrzymywać odpowiednie nawodnienie podczas dowolnego wybranego schematu i rzucić palenie, jeśli czujesz się źle!

Kup książkę – Kod cukrzycowy autorstwa Jasona Funga

Napisany przez BrookPad Team na podstawie The Diabetes Code autorstwa Jasona Funga

.


Starszy post Nowszy post


Zostaw komentarz

Pamiętaj, że komentarze muszą zostać zatwierdzone przed ich opublikowaniem